Każdy kto odwiedza południowo-wschodnie krańce Polski powinien udać się w okolicę Soliny, by odkryć wyjątkowe i niepowtarzalne jezioro. Nie jest być może tradycyjnie klasyczne, jednak jego ogrom oraz rozmach całej inwestycji robi wrażenie. O czym mowa? Oczywiście o największej zaporze z elektrownią wodną i wodami jeziora solińskiego. Wyjątkowe miejsce, które przyciąga nie tylko ze względu na samą wodę oraz możliwość zaznania uciech w trakcie lata, ale także infrastrukturą oraz okolicznymi możliwościami leczniczymi.

    Historia powstania jeziora solińskiego


    Skoro jezioro to jest akwenem sztucznym, jego historia powstania nie ma tak wiele wspólnego z geografią. Jezioro Solińskie to zbiornik wodny powstały w wyniku utworzenia tamy wraz z elektrownią wodną. Po raz pierwszy próbę zagospodarowania tego terenu podniesiono w roku 1921, a więc na kilka lat po odzyskaniu przez Polskę niepodległości. Zajął się tym profesor Karol Pomianowski, wykładowca Politechniki Warszawskiej. Jednak na pierwsze geologiczne badania pod tym kątem należało poczekać piętnaście lat. W latach 1936-1937 przeprowadzono rozpoznanie, które jednak nie poskutkowało wybudowaniem akwenu. Plany przerwał wybuch II wojny światowej. Nową koncepcją zajął się dziesięć lat po wojnie inżynier Bolesław Kozłowski. Na miejsce stworzenia zapory wybrano przewężenie doliny poniżej ujścia Solinki do Sanu.

    Budowa zbiornika


    Podczas budowy jeziora zatopiono kilka wsi, przede wszystkim wieś Solina, która do dziś spoczywa na jego dnie. Sama budowa rozpoczęła się w 1960 roku, a główne prace ziemne i fundamentowe zakończono cztery lata później, w 1964. Rozpoczęto wówczas prace betoniarskie oraz montaż elektrowni, a jej pierwszą turbinę uruchomiono marca 1968 roku. 20 lipca zapora była gotowa do eksploatacji. Stworzona wówczas zapora w Solinie ma wysokość niemalże 82 m oraz 664 metry długości. Jest największa i najdłuższa w Polsce. Głównym jej projektantem był inżynier Feliks Niczkie. Budowa trwała niespełna dziewięć lat i pracowało przy niej 2000 osób.

    Jezioro


    Powstałe w ten sposób Jezioro Solińskie stało się największym sztucznym akwenem wodnym w kraju. Jego pojemność dochodzi niemalże do 500 000 000 m3, a jego powierzchnia to około 22 km2. Jezioro ma bardzo dobrze rozwiniętą linię brzegową. Charakterystyczne są tu liczne zatoczki z ujściami strumieni. W najgłębszym miejscu – tuż przy zaporze – jezioro ma 60 metrów głębokości. Jeśli zaś chodzi o jego faunę, to w wodach jeziora solińskiego występuje wiele gatunków ryb. Głównymi gatunkami są okonie oraz sandacze, ale można tu spotkać także bolenie, leszcze czy płocie oraz sumy i szczupaki. Z kolei po stronie rzecznej można znaleźć liczne okazy dorodnych ryb karpiowatych, korzystających z dokarmiania przez odwiedzających.

    Turystyka


    Turystycznie Jezioro Solińskie jest bardzo bogate, podobnie jak wszystkie okoliczne tereny. Jednym z najpopularniejszych miejsc jest Polańczyk, miejscowość uzdrowiskowa. Po jeziorze solińskim można doskonale żeglować, jest ono także popularne jako miejsce na spływy kajakowe czy zawody wioślarskie. W związku z tym, że w zbiornikach przy zaporze nie wolno używać silników, uprawia się tu głównie żeglarstwo oraz windsurfing. Na całym brzegu możemy znaleźć kilka miejsc specjalnie przeznaczonych do kąpieli. Poza nimi kąpiel jest szczególni niebezpieczna ze względu na trudny dostęp do brzegu. Co ważne, akwen ten nie należy do łatwych i jest wykorzystywany zwykle przez nieco bardziej doświadczonych żeglarzy czy surferów. Wszystko przez charakterystyczne dla niego rozczłonkowanie tafli wody oraz zmienność wiatru. Zbiornik Soliński jest niezwykle popularny wśród kajakarzy i żeglarzy, gdyż jest spokojniejszy niż skomercjalizowana Kraina Wielkich Jezior Mazurskich.

    Oferta letnia i uzdrowiskowa


    Bliskość Sanu oraz Bieszczad sprawia, że Jezior Solińskie jest często odwiedzana przez turystów, jednak spędzanie na nim wakacji jest mniej popularne. Najważniejszym miejscem jest zdecydowanie Polańczyk, miasteczko powstałe przy tym właśnie zbiorniku. Jest to miejscowość wypoczynkowo-uzdrowiskowa, w której znajduje się najlepiej rozwinięta infrastruktura odnośnie Jeziora Solińskiego. Można stąd zatem zarówno żeglować, jak i pływać. Wzmianki o osadnictwie w tym miejscu dotyczą końca wieku szesnastego. Sama działalność uzdrowiskowa Polańczyka rozpoczęła się w 1974 roku, natomiast status uzdrowiska wieś uzyskała w 1999 roku. W odwiertach występują tu wody wodorowęglano-chlorkowo-sodowo-bromkowe oraz jodkowe. W Polańczyku leczy się szereg różnych schorzeń, miedzy innymi choroby kobiece oraz układu moczowego.

    Jezioro Solińskie to największy i najbardziej niezwykły sztuczny zbiornik wodny w Polsce. Co roku odwiedza go mnóstwo turystów chcących albo skosztować spokojnego spływu czy pożeglować, albo obejrzeć na żywo największą tamę w Polsce. Widok pośrodku niej jest rzeczywiście ujmujący, dlatego każdemu, kto potrzebuje nieco spokoju i pięknych widoków polecamy Bieszczady wraz z Jeziorem Solińskim i tamą na nim.